Wednesday, November 08, 2000

Maumere, Flores, 9 november 2000

Hallo Allemaal,

Wat we hadden verwacht, klopte ook, mailen is op de kleine Sunda-eilanden
niet echt doorgedrongen. Hier op Flores is de eerste mogelijkheid weer; we
zitten nu in het kantor Pos waar we van de computer gebruik kunnen maken.
Net een uur bezig geweest om al jullie e-mails te lezen, heerlijk al die
berichten van het thuisfront. Het laatste mailtje dat we stuurden was vanaf
Kuta op Bali, toen we op het punt stonden te vertrekken naar de Gili's. We
dachten slim en snel te zijn door een vlucht te nemen, 20 minuten vliegen in
plaats van zo'n 8 uur met lokaal vervoer. Helaas kwamen we op het vliegveld
erachter dat de vlucht was vertraagd, en vertraagd, en vertraagd... Kortom
na 6 uur vertraging vertrokken we eindelijk. Snel een taxi naar de
havenplaats op Lombok, waar de laatste boot naar de Gili's dus al was
vertrokken. Gelukkig konden we, uiteraard voor een iets andere prijs, een
boot charteren om toch nog voor het donker op Gili Air aan te komen.
Gelukkig wel hele leuke accommodatie gevonden; een splinternieuw
bungalowtje, met goede badkamer en een eigen balkon met hangmat en uitzicht
op zee. De volgende dag ondernamen we een poging even een stukje te gaan
lopen, maar daar zijn we zo snel mogelijk mee opgehouden, te warm gewoon.
Wel naar de duikschool geweest om voor Robert twee duiken voor de dag erna
te bespreken. Verder de rest van de dag een beetje bijkomen, vast genieten
van de onderwaterwereld door wat te snorkelen, en lekker eten en luieren. De
dag erna gaat Robert op pad, of eigenlijk het water op voor zijn eerste duik
na zo'n anderhalf jaar geleden zijn padi gehaald te hebben. Het gaat erg
goed en hij is weer razend enthousiast, en kan niet wachten tot de volgende
duik. Even lunchen en dan is het al weer zover, vertrek voor de tweede.
Schildpadden en een stingray en nog heel veel andere vissen gezien, helaas
voor hem geen haaien...(dat komt later nog...). Robert is inmiddels knalrood
verbrand door het snorkelen en moet dus vanaf nu met een t-shirt het water
in. De volgende dag besluiten we door te reizen, het vasteland van Lombok
op. We komen 's middags aan in Tetebatu, een plaatsje midden op Lombok, aan
de voet van de vulkaan de Rinjani en midden tussen de rijstvelden. 's
Middags het plaatsje even te voet verkend. We lopen door allerlei hele
kleine dorpjes heen, waar de kinderen keihard 'hello mister' krijsen als we
langslopen. Naast 'give me a pen' is dat het enige engels wat ze kennen. De
volgende dag een scooter gehuurd, en heerlijk zelf een beetje rondgetoerd.
Allereerst naar een lokale markt in Kota Radja, daarna naar een plaats waar
van stukken bamboe allerlei zaken velchten. Robert krijgt daar nog wat
vlechtlessen, maar het is toch een stuk moeilijker dan het lijkt. Daarna
naar Magbasik, we hebben gehoord dat we daar een buskaartje kunnen kopen
voor onze doorreis. Dat lukt ook nog ! De rest van de dag bezoeken we nog
een Sarong weverij, echte huisindustrie waar de inwoners van het dorpje
thuis Sarongs met de hand weven. Een klasse A sarong kost ongeveer drie
maanden noeste arbeid !. Daarna naar de waterval in de buurt die iedereen
ons aanprijst. We zijn niet onder de indruk, misschien zijn we verwend
inmiddels...
De volgende dag hangen we een beetje rond totdat we achterop brommertjes
(met de rugzakken en al) naar Magbasik worden gebracht waar onze bus om
15.00 uur zou vertrekken. Om 17.30 uur komt de bus pas, balen dus. Wel een
luxe airco bus en dat is wel prettig want een lange reis voor de boeg. Eerst
een kort stukje rijden naar de haven aan de oostkust van Lombok, daar met
bus en al op de ferry, een uurtje varen, en dan in een ruk met de bus over
heel Sumbawa heen. ;s morgens om 3.30 uur worden we uit de bus gezet in
Bima. We blijken daar met een lokaal busje (Bemo) verder te moeten. Dat
hadden ze ons niet verteld toen we dat buskaartje kochten ! Affijn, twee uur
hobbelen later komen we aan in Sape, het havenplaatsje in het oosten van
Sumbawa, van waaraf de boot naar Flores vertrekt. Alleen is de boot van 8.00
uur helaas al een paar maanden in reparatie, en moeten we wachten op de boot
van 16.00 uur. We besluiten voor een paar uur een kamer te nemen in een
klein pensionnetje (losmen) om even te slapen. We worden een paar uur later
al weer wakker van de intense hitte die door het dak heendringt. Zweterige
uren later vertrekt de boot uiteindelijk om 18.00 uur. Rond middernacht
komen we uiteindelijk aan op Flores, in Labuan Bajo. Direct een kamer
gezocht en slapen ! Deze reis was echt wel een van de ergste tot nu toe, in
ieder geval qua tijdsduur. De volgende dag besluiten we meteen maar door te
gaan naar Suraya, een eilandje een uur varen verder. Labuan Bajo is namelijk
ook erg warm, en zwemmen in de haven is niet aan te raden. Samen met vier
Engelsen met wie we de ellende van de afgelopen etmalen hebben gedeeld,
kunnen we lekker bijkomen op Suraya. Een soort Bounty eilandje; Wit strand,
het rif op zwemafstand van de kust, en niets behalve een paar bamboe hutjes
waar we in slapen.
Robert snorkelt zich een ongeluk, en wordt beloond; schildpadden en een haai
! Later blijkt zelfs dat hij, zonder het zelf te weten, heeft gezommen met
dolfijnen. Vanaf de kust duidelijk te zien, maar Robert keek onder water
natuurlijk...

Vanaf Suraya vertrekken we samen met de vier engelsen en later nog een
engelsman en een zwitser om met de boot een tweedaagse trip te gaan doen.
Eindelijk gaan we de varanen bekijken ! We varen een paar uur, onderweg nog
even heerlijk en prachtig snorkelen, en komen midden op de dag op Rinca aan.
Hoewel Komodo bekend staat om zijn varanen, komen deze ook op Rinca voor. We
doen een wandeltocht van twee uur (het is dan ongeveer 43 graden !), warm
dus, maar de moeite waard. We zien de varanen, ze zijn echt heel erg groot,
zo'n drie a vier meter lang !, maar ook nog waterbuffels, wilde varkens,
herten en apen. Volledig uitgedroogd keren we op de boot terug, waar we een
paar uur later tegen elkaar verzuchtten dat het erg de moeite was... We
varen door ricjhting Flying Fox Island. Onderweg komen we nog dolfijnen
tegen. Rond zonsondergang worden de vliegende honden wakker en zwermen met
duizenden gelijk uit boven het eiland. Heel spectaculair om te zien! We gaan
voor anker vlakbij Komodo, en vallen na het eten om 20.30 uur allemaal op
onze matrasjes op het dek van de boot in slaap.
De volgende ochtend 6.00 uur op. Ontbijt van pannekoek, en op naar Komodo.
Ook daar zien we weer varanen, maar iedereen is het erover eens dat Rinca
leuker was. Daar komt veel meer ander wild ook voor, bovendien is het wat
ruiger en minder toeristisch. Onderweg terug weer heerlijk snorkelen, en s'
middags komen we weer aan in labuan Bayo.

Met heel veel pijn en moeite zijn we erachter gekomen dat de boot van
Maumere op oost Flores vertrekt op 9 november(dat is dus vandaag). Ter
illustratie; eerst zoeken naar de 'pelni office' het kantoor wat over de
veerdiensten gaat. Eindelijk gevonden, is het dicht. Het dienstschema wat op
het raam is geplakt is niet te volgen. Terug het dorpje in, vragen wanner
het kantoor open gaat. "Dat gaat meestal open de dag voordat de boot
vertrekt" Wanneer vertrekt de boot dan vragen wij. " dat weten we
niet"
Affijn, Uiteindelijk vinden we iemand die voor ons naar Maumere wil bellen
om uit te zoekn wanneer de boot vertrekt. We weten namelijk dat die maar een
keer in de twee weken gaat, dus we willen hem niet missen !

Omdat we nog maar een paar dagen over hebben voordat de boot vertrekt,
besluiten we luxe te doen en een auto, met chauffeur, te huren. Je kan zelf
geen auto huren op Flores, ze willen dat risico niet nemen omdat de wegen zo
slecht zijn. Omdat er maar zes auto's zijn in Labuan Bajo, betalen we een
westerse prijs voor gelukkig wel een goede auto (lijkt het). We rijden in
zo'n 8 a 9 uur richting Bayawa, onderweg rgelematig stoppend voor
fantastische uitzichten op rijstvelden, in de vorm van een spinneweb
aangelegd, een 'arakstokerij' (Arak is een soort palmwijn en het meest
geliefde -zwaar- alcoholische drankje van de locals) en een heerlijke
indonesische lunch. De volgende dag eerst baden in de hotsprings, het water
is zeker zo'n 40 graden. Daarna een traditioneel dorpje bezocht, Wogo. Eind
van de middag arriveren we in Moni, vroeg naar bed, want de volgende ochtend
(?) staan we om 4.00 uur op. We rijden richting de Kelimutu, een vulkaan met
drie meren in verschillende kleuren. Het laatste stuk de berg oplopen, en
dan genietn van de zonsopgang boven de meren. Dit is een van de absolute
highlights van Flores !
Na ontbijt vetrekken we richting Maumere. Als we er bijna zijn, breekt de
achteras van de auto. Het laatste stukje doen we dus per Bemo, komen aan in
Maumere, rennen meteen door naar de Pelni office voor een kaartje voor de
boot van de dag erna, kantoor dicht, gelukkig kunnen we dan toch een kaartje
kopen bij een ander kantoortje, zucht....

We willen even gaan lunchen, om daarna weer even bij te komen. Een uur later
hebben we dat restaurantje wat als leukste in de lonely Planet staat nog
steeds niet gevonden. Het eerste beste tentje stappen we binnen, eten wat,
en kunnen dan eindelijk gaan uitrusten.

Nu is het een dag later, zitten we heerlijk te internetten, zijn uitgerust
en hebben het bootkaartje op zak. Vanavond vertrekt tussen 19.00 en 21.00
uur de boot richting Sulawesi. We zullen zo'n 23 uur later daar aankomen als
het goed is....

We gaan ervan uit dat we op Sulawesi zo nu en dan ook wel zullen kunnen
e-mailen, dus dan horen jullie wel weer van ons....

Groeten,
Robert & Kitty